Για αυτό το ιστολόγιο

Σκέψεις και δεδομένα που νομίζω πως βοηθάνε να βρούμε την πραγματική μας κοινωνική θέση ... και να αποκοπούμε απο τον ρόλο που θέλουν να μας επιβάλουν.
Ας πετάξουμε απο πάνω μας το "κουστούμι" που μας έχουν φορέσει. Δεν είναι στα μέτρα μας. Μας πνίγει.


Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

Στάλιν ... Τα 4 ζητήματα (1907)

   Στην καθυστερημένη Ρωσία των αρχών του 20ου αιώνα οι ιστορικές συνθήκες είναι ώριμες για την καταστροφή της φεουδαρχίας και την έκρηξη της αστικής επανάστασης. Αστικοδημοκρατική την λέγανε και εννοούσαν το τέλος του φεουδάρχη (οχι του καπιταλιστή ... ακόμα) και του τσάρου. 
   Σε αυτό το σημείο να κάνουμε ένα φανταστικό "πήδημα" πίσω στον χρόνο ... να βρεθούμε σε εκείνη την κατάσταση και να προσπαθήσουμε να φανταστούμε ... το τι ακριβώς παπαριές θα ακούγαμε απο διάφορα "αριστερά" φυντάνια ... απο εκείνα που ακόμα και το 2015 μας λένε πως πρέπει ο λαός να "συμμαχήσει" με τα "εξαρτημένα" (και επομένως "προοδευτικά") τμήματα της ντόπιας αστικής τάξης για να απαλλαχθεί η κοινωνία απο την ιμπεριαλιστική εξάρτηση. Για όλους αυτούς τότε ... ήταν προδοσία απέναντι στο λαό ... το να μην συνεργασθείς με την αστική τάξη. Τα ίδια μας τραγουδάνε και σήμερα παρότι η αστική τάξη έχει φορέσει προ πολλού τον αποκρουστικό αντιδραστικό της μανδύα και δε έχει τίποτα προοδευτικό να δώσει. 

   Ομως τότε υπήρχαν ... οι μπολσεβίκοι ... που έριξαν μιά τρομερή ιδέα. Μάλιστα κύριοι, η αναπόφευκτη επανάσταση που έρχεται ... θα είναι αστική ... αλλά δεν θα αφήσουμε να την κάνει η αστική τάξη !!! Το προλεταριάτο μπορεί και πρέπει να έχει την ηγεμονία αυτής της επανάστασης !!! Να φανταστούμε βεβαίως και την έκπληξη πολλών σημερινών παρδαλών "αριστερών" ... που την ηγεμονία ... την ανακάλυψαν πολύ αργότερα απο τις διαστρεβλώσεις που επιχειρούσαν στην σκέψη του Γκράμσι. 
   Ο Στάλιν τον Φλεβάρη του 1907 ... στον πρόλογο μιάς μπροσούρας του Κάουτσκι (που ακόμα ήταν μαρξιστής) ... βάζει τα τέσσερα επίκαιρα ζητήματα εκείνης της αστικοδημοκρατικής επανάστασης.
   Να το πρώτο ζήτημα ...
   Μάλιστα. Η εργατική τάξη δεν μπορεί να είναι ... εξάρτημα της αστικής αντιπολίτευσης !!! 
   Πότε ? Τότε που γαμούσε και έδερνε ο φεουδάρχης και ο απολυταρχισμός του τσαρικού μηχανισμού ... και η αστική τάξη είχε και κάποιον - θεωρητικά - "προοδευτικό" ρόλο να παίξει.
   Σήμερα ? Εδώ είναι το πρόβλημα ... σήμερα ένα τεράστιο κομμάτι του λαού που ειλικρινά ακούει το ΚΚΕ ... αλλά όμως το θέλει τέτοιο ακριβώς εξάρτημα της αστικής αντιπολίτευσης ή προσφάτως της αστικής συμπολίτευσης ... που μοστράρει στις μάζες σαν "αριστερή". Ο λαός λοιπόν είναι με τα μπούνια χωμένος στην παγίδα να περιμένει παθητικά ... έστω και κάτι λίγο απο την σημερινή αστική τάξη ... την ίδια στιγμή που όλα μα όλα ανεξαιρέτως τα τμηματά της αντιδραστικοποιούνται ραγδαία και όχι μόνο δεν έχουν τίποτα να δώσουν στον λαό ... αλλά συσπειρωμένα επιτίθενται στον λαό.
 
   Ο Στάλιν το "ψάχνει" το θέμα ... βάζοντας το δεύτερο ζήτημα ... 
   Eιδικά σήμερα ... η σκέψη πως κάποια τμήματα της αστικής τάξης μπορεί να είναι έστω και προσωρινά συμμαχικά με την εργατική τάξη ... αποτελεί μιά απραγματοποίητη και κυρίως επικίνδυνη ουτοπία. Οποιοι ειλικρινά το πιστεύουν ... θα διαψευσθούν τραγικά όταν το εργατικό κίνημα θα σημειώνει βήματα ανόδου και η συνειδητότητα και η αποτελεσματικότητα της εργατικής τάξης ... θα "σπρώχνει" τους "καλούς μας" συμμάχους ... κάτω απο τα φτερά της αντίδρασης. Εδώ σήμερα ... αντιδραστικοποιούνται ... με έναν λαό παθητικό και ένα κίνημα αδύναμο !!! Φανταστείτε τι θα γίνει όταν οξυνθεί η ταξική πάλη. Είναι λοιπόν τόσο τραγικές αυτές οι αναλύσεις ... που ισχυρίζονται πως οι συμμαχίες με κάποια τάχα "προοδευτικά" τμήματα της αστικής τάξης (ποιά είναι, τα βλέπει κανείς ??) ... θα συσπειρώσουν και θα φουντώσουν το εργατικό κίνημα !!! Τι λένε δηλαδή ?? Πως αντί να περιμένεις σε κάθε άνοδο του κινήματος την συσπειρωμένη αντιδραστική επίθεση της αστικής τάξης ... συμμάχησε μαζί της ... με την ελπίδα τάχα πως έτσι θα ανέβει το κίνημα !!! Περί αυτής της βλακώδους ουτοπίας πρόκειται ... την οποία το ΚΚΕ πάλεψε χρόνια πολλά, με νύχια και με δόντια ... να την πετάξει απο πάνω του. Ο μόνος σίγουρος τρόπος ... για να μην ανέβει το κίνημα ... είναι να ψάχνεις την "αναστασή του" στις συμμαχίες με το οποιοδήποτε τμήμα της αστικής τάξης ... και μάλιστα ελπίζοντας να βάλεις τον λαό στην ταξική πάλη με κοινοβουλευτικές συμφωνίες κορυφής
   
   Ο Στάλιν βάζει το θέμα με ευθύ τρόπο που δεν αφήνει χώρο για παρεξηγήσεις. Αν το κίνημα έχει ελπίδες, αυτές δεν μπορεί να βρεθούν αλλού παρά στην σταθερή ταξική συμμαχία της εργατικής τάξης με τις συμμαχικές κάθε φορά τάξεις που έχουν συμφέρον απο την αλλαγή εξουσίας. Το τρίτο ζήτημα ...         
      
   Διχτατορία του προλεταριάτου και της αγροτιάς το λέγανε τότε ... σαν προπαρασκευαστικό στάδιο της σοσιαλιστικής επανάστασης το υπολόγιζαν ... σαν απαραίτητο βήμα το έβλεπαν. Ενα βήμα που ... είχε ένα χαρακτηριστικό που σήμερα διαφεύγει σε πολλούς "αριστερούς". Ενα βήμα όπου ... η εξουσία δεν είναι στα χέρια της αστικής τάξης. Κάποιοι σήμερα ... το λένε λαική εξουσία στηριγμένη στην ταξική συνεργασία των εργατών και των συμμάχων τους.
   Οταν τα εργατικά κινήματα ... έχουν λυμένα τα τρία αυτά ζητήματα ... τότε είναι αυτονόητη και η απάντηση στο τέταρτο ζήτημα ...




   Αν λοιπόν όλη αυτή η ανάλυση ... είναι "σταλινισμός" ... τότε δεν θα υπάρξει νικηφόρο εργατικό κίνημα που δεν θα του κολλήσουν την ρετσινιά του σταλινικού. 
   Αν ένα συνειδητό και ταξικό εργατικό κίνημα δεν καταφέρνει να κατακτά την ηγεμονία του λαικού κινήματος με σκοπό να υλοποιήσει τους στόχους του μέσα απο μιά παρόμοια ("σταλινική" αλλά βαθειά λενινιστική) διαδικασία ... και αποφασίζει να αναζητά την ηγεμονία του σε δρόμους αποδεκτούς απο τον ταξικό αντίπαλο ... το μόνο που τελικά θα "κατακτά" ... θα είναι ο ρόλος του εξαρτήματος της αστικής εξουσίας και η απώλεια του ταξικού του χαρακτήρα.
   Απο την άλλη μεριά ... όσο η λαική μάζα δεν πείθεται να ακολουθήσει το ταξικά προσανατολισμένο εργατικό κίνημα ... μαθηματικά σίγουρα θα επιβαρύνει την θέση της, θα βυθίζεται στην ανέχεια και στον αυταρχισμό και ... κυρίως θα πιέζει αφόρητα, θα απογοητεύει και θα αποδιοργανώνει τις ταξικές κοινωνικές δυνάμεις. Αυτό φαίνεται πως είναι και το "γονιδιακό" πλεονέκτημα του καπιταλισμού. Οτι δηλαδή η ανατροπή του δεν θα μας προκύψει σαν την πτώση του ώριμου φρούτου. Οπως έλεγε ο Τσέ ... το φρούτο δεν θα πέσει μόνο του αν δεν κουνήσουμε το δέντρο, ή όπως έλεγε ο Στάλιν ... τον καμπούρη μόνο ο τάφος τον ισιώνει.     
   
      



1 σχόλιο:

  1. Το «Τον καμπούρη μόνο ο τάφος τον ισιώνει», στα ρωσικά «Горбатого (одна) могила исправит» (ακριβής μετάφραση: Τον καμπούρη (ένας) ο τάφος τον ισιώνει), είναι ρωσική παροιμία και σημαίνει ότι τον ώριμο άνθρωπο που βρίσκεται εν ζωή τίποτα πια δεν μπορεί να τον αναδιαπαιδαγωγήσει ή ότι είναι αδύνατο να διορθώσει κανείς ριζωμένα ελαττώματα ή παραξενιές του ανθρώπου· η παροιμία λέγεται συνήθως με αρνητική σημασία και μάλιστα για να εκφράσει την πεποίθηση ότι ο άνθρωπος δεν αλλάζει.

    Παρατηρητικός

    ΑπάντησηΔιαγραφή

1. Δεν σχολιάζω σχολιαστές ... εκτός επιλεγμένων περιπτώσεων. Περιπτώσεων με ζουμί και ουσία και σε σχέση πάντα με το θέμα της ανάρτησης
2. Δεν με ενοχλούν τα μπινελίκια ... αρκεί να περιέχουν πολιτική ουσία
3. Επαναλαμβανόμενα στερεότυπα μηνύματα ... δεν προσφέρουν τίποτα
4. Οχι οτι τα ψευδώνυμα προσφέρουν κάτι σημαντικό ... αλλά χρειάζονται σαν ελάχιστη βάση "συννενόησης". Προτιμούνται τα ψηφιακά !!!
5. Μακρυά απο εδώ φασιστικά και κρυφοφασιστικά "τραγουδάκια" με την μορφή άποψης
6. Επιφυλάσσομαι για τον χειρισμό των τρόλ και των ερειστικών επιτηδείων ... κατά περίπτωση
7. Αλλο πολιτική αντιπαράθεση ... και άλλο παθολογικός αντικομμουνισμός. Η διαφορά βγάζει ... μάτι