Ποσοτική χαλάρωση

    # Η Μέρκελ, ο παγκόσμιος θεματοφύλακας του νεοφιλελευθερισμού, προ μηνών διέταξε τον αρχιτραπεζίτη Ντράγκι να σχεδιάσει το πρόγραμμα που βάφτισαν “πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης”.

  # Εξαρχής πρέπει να μας βάζει σε σκέψεις ... η ενθουσιώδης αντίδραση των “αγορών”.

  # Ποσοτική χαλάρωση ... χαλάρωση ... πάει να πεί λουριά, αλυσίδες, δέσιμο που σε πνίγει, διαφορετικά δεν θα υπήρχε λόγος για χαλάρωση. Ακόμα σημαίνει πως στο τέλος ... πάλι δεμένος θα είσαι.

  # Αρχικά ας δούμε τι ακριβώς στοχεύουν πρώτα σε τεχνικό επίπεδο. Η ΕΚΤ τυπώνει χρήματα ... για να αγοράσει ομόλογα που έχουν εκδοθεί από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα των χωρών της ζώνης του ευρώ (και τα οποία κανένας άλλος δεν τα αγοράζει επειδή έχουν απαξιωθεί)... αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των επιτοκίων ... που θα οδηγήσει τους πολίτες και τις επιχειρήσεις να δανείζονται περισσότερο ... ωστε να ξοδεύονται περισσότερα χρήματα και να δημιουργούνται περισσότερες δουλειές ... και να ενισχυθεί η οικονομία. Ετσι λένε οι ίδιοι. 

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ... σε απλή ανάγνωση

   

Εικόνες ...

... απο τον ίδιο κόσμο ...

... απ΄το ίδιο σύστημα.

    Είναι γνωστή η απάτη του κατά κεφαλήν εισοδήματος μιας χώρας ... το οποίο προκύπτει απο την διαίρεση του ΑΕΠ διά τον πληθυσμό της χώρας. Είναι ένας πλασματικός αριθμός που μας δείχνει σε μία χώρα ... τι εισόδημα θα είχε ο κάθε πολίτης ... εαν μοιράζαμε το ΑΕΠ ... ΙΣΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ. Είναι ένας πλασματικός αριθμός που το μόνο που δεν μας δείχνει είναι οι ταξικές διαφοροποιήσεις της κάθε οικονομίας.

    Παρά τα προβλήματα του συγκεκριμένου δείκτη αρχικά θα τον υπολογίσουμε σε παγκόσμια κλίμακα (με στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας – worldbank.org- στοιχεία εως και το 2013) ... σε μιά προσπάθεια να βρούμε το παγκόσμιο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ κατά κεφαλήν εισόδημα. Οσο άδικο και παραπλανητικό είναι να προσθέτεις στο εισόδημα του συνταξιούχου τα κέρδη του Βαρδινογιάννη και να τα διαιρείς διά δύο ... τόσο δίκαιο και κατατοπιστικό είναι να υπολογίσεις το κατά κεφαλήν εισόδημα που προσφέρει σήμερα η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία.

ΑΠΛΟ ΜΑΘΗΜΑ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Μερικοί ορισμοί του Μάρξ:

Σταθερό κεφάλαιο: αυτό που προκαταβάλει ο καπιταλιστής για τα μέσα παραγωγής. Δηλ. για μηχανές, για πρώτες ύλες, λειτουργικά κλπ. Συντομογραφία : σ

Μεταβλητό κεφάλαιο: αυτό που ξοδεύει ο καπιταλιστής για να αγοράσει εργατική δύναμη. Δηλ το κόστος αμοιβής των εργαζόμενων. Συντ: μ

Αρα ως εδώ ορίζουμε ότι το κόστος παραγωγής (Συντομογραφικά: τ) για τον καπιταλιστή είναι το ποσό που ξοδεύει για την ολοκλήρωση της παραγωγής. Δηλ. τ = σ + μ

Την αξία της εργατικής δύναμης ο Μάρξ την συσχετίζει με τα απαιτούμενα μέσα συντήρησης που διασφαλίζουν στον εργαζόμενο την ικανότητα για εργασία και συνεπώς για παραγωγή εργατικής δύναμης. Σε αυτά εκτός απο τα ευνόητα (τροφή,ένδυση,στέγη,φροντίδα καλής υγείας κλπ) ο Μάρξ συμπεριλαμβάνει και τα μέσα συντήρησης της οικογένειας (γιατί αλλοιώς δεν θα αναπαραχθεί η εργατική δύναμη) καθώς και τα έξοδα μόρφωσης (τουλάχιστον εκείνου του επιπέδου μόρφωσης που θα επιτρέπει κάθε φορά την πώληση της εργατικής δύναμης).

Ολα αυτά τα μέσα συντήρησης, για να παραχθούν, απαιτούν συγκεκριμένο χρόνο εργασίας απο άλλους εργαζόμενους. Αυτός ο χρόνος εργασίας ... περικλείεται ... στα συγκεκριμένα μέσα συντήρησης. Δηλαδή κάθε εργαζόμενος για να μπορεί να προσφέρει (πουλήσει) την εργατική του δύναμη για ένα 24ωρο απαιτούνται αντίστοιχα συγκεκριμένες ώρες κοινωνικής εργασίας απο άλλους εργαζόμενους. Ας υποθέσουμε οτι αυτός ο απαιτούμενος χρόνος κοινωνικής εργασίας είναι 6 ώρες/24ωρο και κοστίζει 25 €. Δηλαδή το ημερομίσθιο που θα πρέπει να πληρώσει ο καπιταλιστής στον εργαζόμενο είναι 25€ ... γιατί διαφορετικά δεν θα μπορεί να συνεχίσει να προσφέρει προς πώληση την εργατική του δύναμη. Με αυτό το χρηματικό ποσό ο εργαζόμενος θα αγοράσει με μορφή προιόντων ή υπηρεσιών τα μέσα συντηρησής του.