Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ (στο κοινωνικό επίπεδο)

   Στο κοινωνικό επίπεδο η όξυνση του ταξικού κριτηρίου των μαζών οδηγεί σε αποδυνάμωση της ιδεολογικής κυριαρχίας της αστικής τάξης και σε απότομη αύξηση της αποφασιστικότητας των μαζών. Σε αυτό το κρίσιμο σημείο δύο δρόμοι υπάρχουν.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ (στο ατομικό επίπεδο)

   

   Η αστική εξουσία με εργαλείο το αστικό κράτος και την “αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία” οργανώνει και λειτουργεί έναν τεράστιο μηχανισμό επιβολής στις μάζες. Ιδεολογικής και οικονομικής επιβολής.    

   Η επιβολή πραγματοποιείται με τρείς μηχανισμούς.

Α. Τον εξαναγκασμό του εργαζόμενου στην μισθοδουλία και επομένως στην οικονομική εξάρτηση απο τον εργοδότη καπιταλιστή. Την οικονομική εξάρτηση και τον πνιγηρό ανταγωνισμό του μικροεπαγγελματία-αυτοαπασχολούμενου απο τον καπιταλιστή “ανταγωνιστή”.

Β. Την δωροδοκία και εξαγορά των ανταγωνιστικών τάξεων του καπιταλιστή εκ μέρους του καπιταλιστικού αστικού κράτους. Οσο πιό ψηλά στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα βρίσκεται το κράτος της αστικής τάξης τόσο πιό έντονα συμμετέχει ο μηχανισμός αυτός.

Γ. Την παραπλάνηση των μαζών απο τους μηχανισμούς του αστικού κράτους.

ΗΤΑΝ Ο ΜΑΡΞ ΚΑΙ Ο ΕΝΓΚΕΛΣ ... ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΛΕΝΙΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ? # 3

   Γράφει ο Ενγκελς: “Το επαναστατημένο προλεταριάτο χρειάζεται κρατικό μηχανισμό, οχι για το συμφέρον της ελευθερίας, αλλά με τον σκοπό να συντρίψει τους εχθρούς του, και όταν θα μπορεί να γίνει λόγος περί ελευθερίας, το Κράτος θα έχει πάψει να υπάρχει.” Απλά και ξάστερα. Η επανάσταση δεν θα γίνει για να εξασφαλίσει την ελευθερία πέρα ως πέρα στην κοινωνία. Ποτέ καμμία επανάσταση δεν το έκανε. Πάντα κάποιους θα καταστρέφει. Το τελικό ζητούμενο μιας επανάστασης δεν είναι να καταστρέψει τους τωρινούς εκμεταλλευτές για να βάλει αλλους ομοίους στην θέση τους. Το ζητούμενο είναι να τερματίσει την εκμετάλλευση. Το ποιά ακριβώς θα είναι η τύχη των μέχρι τώρα εκμεταλλευτών δεν θα εξαρτηθεί καθόλου απο τον στόχο και το περιεχόμενο της επανάστασης. Θα εξαρτηθεί απο τους ίδιους. Θα συναρτηθεί με το πόσο αποφασισμένοι θα είναι να απωλέσουν το δικαιωμά τους να συνεχίσουν να εκμεταλλεύονται. Αν εκτιμήσουν οτι μπορούν αυτό το δικαίωμα να το διατηρήσουν, η νικηφόρα έκβαση της επανάστασης θα σημαίνει και την δική τους συντριβή. Το δικό τους αίμα για την εξάλειψη της εκμετάλλευσης θα είναι πολύ λιγότερο απο το δικό μας που χύθηκε και θα χυθεί για την διαιωνισή της. Εαν παραιτηθούν απο το δικαίωμα αυτό και μελλοντικά το απεμπολίσουν τότε θα μπορεί να γίνει λόγος περί ελευθερίας και δικαιωμάτων των πρώην εκμεταλλευτών. Τότε θα είμαστε κοντά στις τελευταίες πράξεις του επαναστατικού κράτους σαν κράτος. 

ΗΤΑΝ Ο ΜΑΡΞ ΚΑΙ Ο ΕΝΓΚΕΛΣ ... ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΛΕΝΙΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ? # 2

  

   “Το κράτος, η οργανωμένη αυτή βία, γεννήθηκε κατά τρόπο αναπόφευκτο σε μια ορισμένη βαθμίδα εξέλιξης της κοινωνίας, τότε που η κοινωνία διασπάσθηκε σε ανειρήνευτες τάξεις, τότε που δεν μπορούσε πιά να υπάρχει χωρίς “εξουσία”, που φαινομενικά ήταν πάνω απο την κοινωνία και ως ένα ορισμένο σημείο είχε χωριστεί απο αυτή. Το κράτος, που γεννιέται μέσα απο τις ταξικές αντιθέσεις, γίνεται το κράτος της πιό ισχυρής, της οικονομικά κυρίαρχης τάξης, που με αυτό γίνεται και πολιτικά κυρίαρχη και έτσι αποκτά νέα μέσα για την υποταγή και την εκμετάλλευση της καταπιεζόμενης τάξης. Ετσι το αρχαίο κράτος ήταν πριν απ΄όλα κράτος των δουλοκτητών για την υποταγή των δούλων, όπως το φεουδαρχικό κράτος ήταν όργανο των ευγενών για την υποταγή των δουλοπάροικων αγροτών και το σύγχρονο αντιπροσωπευτικό κράτος είναι όργανο εκμετάλλευσης των μισθωτών εργατών απο τους καπιταλιστές.” Με μιά απλή παράγραφο τόσο περιεκτική ο Ενγκελς σκιαγραφεί την γνωστή ιστορία της ανθρωπότητας εκθέτοντας τις δικές του απόψεις, όπως και του Μάρξ, στο έργο του, “Καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους”.

ΗΤΑΝ Ο ΜΑΡΞ ΚΑΙ Ο ΕΝΓΚΕΛΣ ... ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΛΕΝΙΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ? # 1

    Συχνά ακούμε οτι ο Μάρξ ήταν τεράστιος θεωρητικός της πολιτικής οικονομίας, ευφυής αναλυτής του καπιταλισμού, διαλεκτικός φιλόσοφος-ογκόλιθος ... αλλά βρέ παιδί μου ... ήταν δημοκρατικός, ήταν πλουραλιστής και φιλελεύθερος ... δεν ήταν τόσο προσηλωμένος στην ταξική μάχη και στην βίαιη εκβασή της ... τελικά ο Μάρξ δεν ήταν ... λενινιστής !!!  "Ηταν περισσότερο φιλόσοφος και λιγότερο επαναστάτης". Εδω αξίζει να παρακολουθήσουμε την ματιά του Λένιν για την επαναστατική ανάλυση του Μάρξ και τα συμπερασματά του, απ΄όλες τις επανασταστικές καταστάσεις που πρόλαβε να ζήσει ο Κάρολος.